Depresja maniakalna
Depresja maniakalna (depresja dwubiegunowa) to zaburzenie psychiczne w którym pacjent ma epizody obniżenia nastroju (depresji) przeplatane fazami manii (nadmiernego pobudzenia). W depresji maniakalnej leczenie opiera się o psychoterapię i leki.
Depresja maniakalna jest chorobą, w której cechą charakterystyczną jest przeplatanie się okresów depresyjnych z okresami manii (nadmiernego pobudzenia). Innymi nazwami używanymi na określenie depresji maniakalnej jest depresja dwubiegunowa, psychoza maniakalno – depresyjna, czy wreszcie zaburzenie bipolarne. Owa ostatnia nazwa wiąże się z tym, że chory na depresję maniakalną porusza się po sinusoidalnym kontinuum stanów emocjonalnych – od głębokiego smutku i przygnębienia do stanów euforii i podniecenia z pozornymi stanami zdrowia pomiędzy fazami.
Depresja maniakalna – objawy
Aby zdiagnozować depresję maniakalną konieczne jest wystąpienie u chorego obu faz – depresji i manii. Choroba może zacząć się od dowolnej fazy, choć częściej diagnozowana depresja maniakalna jest w fazie manii, jest ona bowiem znacznie bardziej widoczna i zwracająca uwagę otoczenia. W fazie manii chory jest wyjątkowo pobudzony, pełen energii, może zachowywać się irracjonalnie, podejmować ryzyko, chcieć zmieniać swoje życie o 180º. Osoba z depresją maniakalną w fazie manii staje się gadatliwa, nie może się skoncentrować, podejmuje się wielu zajęć, czuje że może „przenosić góry”. Taka nagła zmiana zachowania jest szybko wychwytywana przez otoczenie. Dwubiegunowa depresja w fazie depresji jest nieco rzadziej rozpoznawana, a jej objawy są identyczne z objawami jakie ma depresja endogenna, czyli depresja jednobiegunowa.
Choroba maniakalna – jak leczyć?
Leczenie depresji maniakalnej opiera się o farmakoterapie oraz psychoterapię. Leki na depresję maniakalną są konieczne i podaje się w fazie depresji leki antydepresyjne w fazie manii zaś leki przeciwpsychotyczne. Osoba która cierpi na depresję dwubiegunową musi być stale pod opieką lekarza, mimo bowiem tego, że leki i terapia mogą złagodzić objawy, a okres zdrowia pomiędzy fazą manii czy depresji może być długi zawsze istnieje ryzyko nawrotu choroby.
W depresji maniakalnej niezwykle ważna jest rola rodziny i bliskich chorego. Ze względu na łatwość zmiany nastroju w przechodzeniu z fazy do fazy, chory jednego dnia może mieć myśli samobójcze, a tydzień później chcieć sprzedać dom aby wyjechać na drugi koniec świata – rozpocznie się bowiem u chorego mania. Depresja maniakalna jest chorobą trudną w leczeniu i ale regularne i konsekwentne leczenie oraz dobrze dobrane leki mogą pozwolić pacjentowi na w miarę normalne funkcjonowanie.
